Cochleair Implantaat (CI)

Wat is een Cochleair Implantaat (CI) vraagt u zich wellicht af.
In het filmpje hieronder wordt dit uitgelegd.
Het filmpje is ondertiteld in geschreven Nederlands.
Voor uw beeldvorming: een slakkenhuis heeft een diameter van 2 mm en een lengte van ongeveer 35 mm.

http://www.explania.com/nl/kanalen/gezondheid/detail/wat-is-een-cochleair-implantaat

Er zijn verschillende meningen over de CI.
De een zegt dat een CI een doof persoon niet horend maakt, maar slechthorend.
De reclamepraatjes vertellen nog wel eens dat een doof persoon er horend van wordt.
Een gezond oor heeft namelijk duizenden haarcellen in het slakkenhuis.
Een cochleair implantaat heeft niet de mogelijkheid om de functie van al die duizenden haarcellen over te nemen. Er blijft dus een gedeelte van het gehoor wat niet terugkomt.
Bovendien blijft het geluid wat een CI brengt een blik-achtige klank.
En wat men vaak vergeet is dat iemand nog steeds doof is wanneer de CI af is gedaan.

http://www.opciweb.nl/over-ci/hoe-werkt-het/ verteld het volgende:
Met een CI kunnen zowel zachte als harde geluiden en spraak worden waargenomen. De kwaliteit van de geluids- en spraakwaarneming is echter anders dan bij goedhorenden. Want duizenden trilhaartjes geven geluid op een andere manier door dan de ongeveer 22 elektroden van het implantaat. Het geluid van een CI wijkt dus logischerwijs af van het geluid dat goedhorende mensen opvangen.

CI dragers, die eerder hebben gehoord, geven aan dat zeker in het begin stemmen ‘metalig’ klinken. De hersenen moeten wennen aan de nieuwe informatie, die via het CI wordt doorgegeven. Na de aansluiting van een CI volgt een revalidatieproces, waarbij je als gebruiker steeds meer went aan nieuwe geluiden en ze leert herkennen. Voor iedereen is dat proces anders! ”

Anderen zult u horen zeggen dat de CI een wondermiddel is.
Wanneer een doof kind bij horende ouders geboren wordt (95% van dove kinderen heeft horende ouders), kiezen ouders vaak voor een CI. Een horend gezin, omsloten door horende familie en vrienden, met een doof kind; dat is inderdaad een uitdaging.
Dan brengt een CI een uitkomst. Een doof kind kan op die manier weer geluiden horen.

De stelling die deze situatie met zich meebrengt is: ‘Mogen ouders voor hun kind bepalen of het doof of horend zal zijn?’
Doof zijn is namelijk een cultuurrijke manier van leven; Gebarentaal, Dovencultuur en de Dovenwereld. Veel doven zien zichzelf ook niet als gehandicapt. Doof zijn is ‘a way of life’ (een manier van levens) voor hen.

In dit filmpje kunt u luisteren (door verschillende soorten CI) naar gesproken taal en muziek.

Eenvandaag heeft een reportage gemaakt over twee gezinnen; een gezin met dove ouders, en een gezin met horende ouders. Ze hebben beide een doof kind. Zij vertellen over de CI: http://www.eenvandaag.nl/binnenland/49409/ouders_dove_kinderen_willen_geen_implantaat

 Meer informatie:

  1. Gaberentaal in de media
  2. Over Petra
  3. Dovencultuur en horendencultuur
  4. Verschil NmG en NGT